Berisha tha se, kjo lëvizje është kundër vjedhjeve të tmerrshme të Ramës.
Berisha: Ky sillet si një padrino.
Ky bën çdo gjë për të krijuar një mburojë dhe për të paraqitur këtë lëvizje çlirimtare studentore si një ANTIFA.
Asnjë element të ANTIFA-s. Zero
Lëvizja është kundër vjedhjeve të tmerrshme të tij.
A i dëgjoni studentët? Fëmijë emigrantësh, të rritur pa njërin prind. Të bërë burra, të bërë vajza të mëdha, të rritura, pa njërin prind në shtëpi sepse ua ka përzënë ky me politikën e tij.
Ua ka përzënë ky me politikën e tij dhe tani kalon si monstër nga një fjalë në një fjalë tjetër duke menduar se do mashtrojë komunitetin ndërkombëtar se këta janë ANTIFA.
Këta nuk janë ANTIFA.
Dhe pikërisht dështoi në mënyrën më të turpshme kur ky u përpoq t’u japë pamjen ANTIFA dhe organizoi sulmin ndaj selisë së PD.
Dhe organizoi sulmet ndaj selive të PD në të gjitha rrethet.
Se kjo i duhej atij të thoshte se ja këta nuk e kanë me mua, nuk e kanë me korrupsionin tim, nuk e kanë me drogën, nuk e kanë me narkoshtetin, këta janë anarkistë shkatërrimtarë.
Dhe u detyrua në fund të përdorë narkopolicinë e tij për të sulmuar selinë.
Të gjitha projektet e tij për të sulmuar selitë me polici kriminale, me agjentë civilë të policisë kriminale dhe Jago, ekstremistë të majtë të penetruar në protestë, kanë dështuar.
Letra e ANTIFA-s iu dogj Edi Ramës.
Këta janë studente dhe studentë, gjimnaziste e gjimnazistë në kuptimin absolut liberatorë aq sa ishin studentët e vitit 1990. Po, po, po.
Këta po përballen me një diktaturë të egër dhe shqiptarët i paralajmëroj, u them, në qoftë se koha do provojë, por genet e shpirtit të tij janë më të zeza se sa të Spiro Kolekës dhe Kristaq Ramës. Këtu do jemi.
Ky është një monstër, ky tiparet e barbarisë dominojnë mbi çdo tipar tjetër.
Po të mos ishte barbar në shpirt, si mund të lejonte 400 e sa mijë pensionistë me pension të pjesshëm që nuk blejnë dot absolutisht asnjë ilaç.
A i dëgjuat studentët, 100 euro bursë, çfarë do bëj unë me 100 euro?
Cili pensionist mund të paguajë ujin dhe dritat?
Po ky është i pashpirt, për të varfëria e tjetrit nuk ekziston ose është paaftësi e tij.
Mos harroni një moment, më vjen keq që do i rikthehem, por do i rikthehem se është provë e fuqishme e shpirtit të tij katran.
Në diktaturën komuniste, qytetarët me aftësi ndryshe përçmoheshin kudo. U viheshin nofka, tregoheshin barsoleta për ta.
E patë monstrën kur foli për nënën me fëmijë autik? Uli kokën e tij bosh për të imituar pozicionin e fëmijës.
Meritonte çdo ndëshkim në atë moment.
Janë të gjitha reminishenca, zgjime të ndjenjave të tij të dikurshme.
Ajo ishte një nënë heroinë, çdo nënë me fëmijë autik është heroinë, nuk ka nëna me heroike se ato të cilat merren me trajtimin e fëmijës së tyre me autizëm. Është një legjendë e nënës ai proces dhe ky e imitonte atë me mendësinë e përçmimit të trashëgonte nga familja e tij.
Gazeta RD