Gazeta RD
Kryengritja kundër regjimit në Iran, tashmë në ditën e saj të gjashtë më 2 janar 2026, po përshkallëzohet me përplasje të dhunshme, greva dhe sulme të drejtpërdrejta ndaj simboleve të regjimit në shumë qytete.
Ajo që nisi si protesta ekonomike për shkak të kolapsit të monedhës, është shndërruar në një rebelim të gjerë popullor me thirrje “Vdekje Khameneit” dhe kërkesa të hapura për përmbysjen e regjimit të mullahëve.
Të paktën dy protestues u vranë nga zjarri i drejtpërdrejtë në Lordegan më 1 Janar, ku demonstruesit sulmuan dhe dëmtuan rëndë ndërtesat qeveritare, përfshirë zyrën e guvernatorit dhe institucionet e drejtësisë.
Në Marvdasht, të rinjtë i vunë flakën automjeteve të forcave të sigurisë, përballë përdorimit të topave të ujit dhe gazit lotsjellës. Tregu i madh i frutave dhe perimeve në Teheran iu bashkua grevave mbarëkombëtare, duke paralizuar zinxhirët e furnizimit, ndërsa protestat u përhapën në Kermanshah, Delfan, Arak dhe universitete të ndryshme.
Maryam Rajavi, presidente e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), lëshoi një deklaratë të fuqishme duke nderuar martirët:
“Ditën e pestë të protestave mbarëkombëtare të popullit iranian, përshëndes martirët e rënë të Fooladshahr-it dhe Lordegan-it, bij trima të Iranit, të cilët me gjakun e tyre të pastër u shndërruan në yje udhërrëfyes për rininë kryengritëse në luftën e saj për liri.”
Ajo shtoi se kryengritja “sinjalizon vendosmërinë e popullit iranian për t’u çliruar nga tirania fetare” dhe parashikoi se regjimi “është i dënuar të rrëzohet nga populli i ngritur dhe rinia kryengritëse”.
Kjo përbën sfidën më të qëndrueshme ndaj regjimit që nga viti 2022, duke tërhequr vëmendje ndërkombëtare – përfshirë paralajmërime nga SHBA kundër përdorimit të forcës vdekjeprurëse.
Me pamje të qytetarëve që përballen me municion të vërtetë dhe burime opozitare që ofrojnë përditësime në kohë reale, kjo ngjarje ofron pamje të fuqishme, dimensione të forta të të drejtave të njeriut dhe pasoja gjeopolitike.
