BRATISLAVA, SLOVAKIA - MARCH 26: Fisnik Asllani of Kosovo celebrates after the team's victory in the FIFA World Cup 2026 European Qualifiers KO play-offs match between Slovakia and Kosovo at Narodny futbalovy stadion on March 26, 2026 in Bratislava, Slovakia. (Photo by Christian Hofer - UEFA/UEFA via Getty Images)

“Ne besojmë te njëri-tjetri”/ The Guardian: Rruga e vështirë e Kosovës nga lufta te shpresa për Kupën e Botës

Kombi ballkanik u bë anëtar i FIFA-s vetëm në vitin 2016, por fitorja ndaj Turqisë do t’i siguronte vendin e parë në finalet e Kupës së Botës, shkruan mediumi i madh The Guardian, mediumi i cili ka bërë një intervistë të gjatë me legjendën e Kombëtares së Kosovës, Samir Ujkanin dhe ish-sekretarin e FFK-së, Eroll Salihu.

“Ne as nuk e njihnim njëri-tjetrin”. Samir Ujkani po mendon për marsin e vitit 2014, kur një skuadër e improvizuar e Kosovës, kryesisht e mbledhur nga cepat më pak tërheqës të Evropës Qendrore dhe Skandinavisë, u mblodh për t’u përballur me Haitin për ndeshjen e parë zyrtare të vendit.

Ai [Ujkani] ishte një gjë e rrallë: një lojtar me përvojë në Serie A midis portës për Palermon dhe 20 ndeshjeve për Shqipërinë, i cili ishte i gatshëm të vinte bast për atë që është bërë një nga historitë e mëdha të suksesit të futbollit ndërkombëtar.

“Mund të them pa dyshim se në fillim nuk i dija 50% të emrave të djemve. Ishte vërtet e vështirë, por në zemrat tona, ne gjithmonë përpiqeshim të përmirësoheshim dhe të besonim te njëri-tjetri”, ka thënë fillimisht Ujkani.

Megjithatë, Kosova mezi mund ta kishte imagjinuar se çfarë i pret tani. Fitorja kundër Turqisë të martën në mbrëmje do t’i çonte ata në Kupës së Botës – një fjali që thjesht dukej e paimagjinueshme 12 vjet më parë, kur Ujkani dhe shokët e tij të ekipit ia dolën mbanë me vështirësi një barazimi pa gola kundër njërit prej pak kombeve të përgatitura për të vizituar. Atëherë qëllimi përfundimtar ishte njohja nga UEFA dhe FIFA: një vlerësim i mëtejshëm global për një shtet që kishte shpallur pavarësinë në vitin 2008. Edhe pse më në fund u lejua të luante miqësore, ata nuk ishin anëtarë të asnjërës kur, megjithëse me një spërkatje, ajo skuadër pioniere e nisi lojën.

“Të bën të mendosh për kushtet me të cilat u përballëm, të bën të mendosh emocionalisht”, thotë Ujkani. Kosova shpesh stërvitej në një fushë të rrënuar në stadiumin e KEK-ut jashtë Prishtinës, direkt nën termocentralet e Obiliqit që janë listuar ndër më ndotësit në Evropë. Në raste të tjera, ata bënin një udhëtim tre-orësh vajtje-ardhje për në Mitrovicë, ku u zhvillua ndeshja me Haitin, për një seancë të vetme. “Nuk na interesonte, i bëmë të gjitha dhe askush nuk u ankua. Dhe jam shumë krenar për atë që po arrin ekipi tani”, shtoi ai.

Ky është një vend ku ndeshjet publike u ndaluan nga autoritetet serbe në vitet 1990 pas shpërbërjes së Jugosllavisë. Është një vend ku futbolli u bë më luksozi i të gjitha kohërave, pasi një luftë brutale dhe e tmerrshme shkaktoi një traumë të paimagjinueshme në fund të asaj dekade. Kur Kosova u ngrit dhe qëndroi e vetme, sporti u bë më i rëndësishëm se kurrë në aftësinë e tij për t’i projektuar botës një fytyrë të re, serioze dhe të realizuar.

“Nëse diçka shkonte keq kundër Haitit, kisha frikë se dikush do ta keqpërdorte dhe do të thoshte se Kosova nuk ishte në gjendje të organizonte një ndeshje të mirëfilltë”, thotë Eroll Salihu, ish-sekretari i përgjithshëm i Federatës së Futbollit të Kosovës. Salihu krijoi një akt të dyfishtë diplomatik të jashtëzakonshëm me presidentin e atëhershëm të FFK-së, Fadil Vokrri, i cili, nëpërmjet viteve të tëra të politikanizmit të lodhshëm, i siguroi Kosovës vendin e saj në tryezë.

UEFA dhe FIFA i pranuan ata në maj 2016. Salihu kujton momentin, shtatorin e kaluar, kur ai dhe Vokrri kuptuan se komiteti ekzekutiv i UEFA-s kishte numrin e nevojshëm të votave për të dërguar kërkesën e tyre për miratim përfundimtar në kongres. “Fadili u rrëqeth”, thotë ai. “Ai më tha: ‘Eroll, po ndodh’. Dhe pastaj filloi të qante. Nuk e kisha parë kurrë të qante, por pastaj fillova edhe unë”.

Vokrri i dashur, një sulmues i shkëlqyer për FC Prishtinën dhe Partizanin e Beogradit, vdiq në vitin 2018. Kosova do të dalë të martën para pothuajse 14,000 tifozëve në stadiumin e rinovuar që i ngjan një tasi, i emëruar në kujtim të tij. “Nuk mund ta prisja këtë”, thotë Salihu, i ulur në një nga kafenetë plot e përplot të Prishtinës, një ditë para takimit të Kosovës me fatin. “Mendova se do të kishim shumë pengesa. E dinim sa shumë do të vuanim për ta bërë të ndodhte”.

About Redaksia

Check Also

Shqipëria eleminohet/ Strakosha, lojtari më i dobët i ndeshjes

Kombëtarja e Shqipërisë ka pësuar humbje nga Polonia për t’i dhënë fund ëndrrës për një …