Gazeta RD
Ambasada e Shteteve të Bashkuara në Tiranë ka ndarë në rrjetet sociale një mesazh të Sekretarit amerikan të Shtetit, Marco Rubio, lidhur me rëndësinë e kapaciteteve prodhuese dhe të sigurisë kombëtare.
Në mesazhin e publikuar, Rubio thekson se fuqia dhe siguria e një vendi lidhen drejtpërdrejt me aftësinë e tij për të prodhuar mallra dhe burime strategjike, për të kontrolluar kufijtë dhe për të garantuar furnizimet jetike.
Edhe pse fjalimi është mbajtur në qershor përpara Komisionit të Jashtëm të Kongresit në seancën për miratimin e buxhetit të vitit që vjen, ai vjen sot më aktual se kurrë.
Fjalimi i plotë
Faleminderit që më pritët këtu. Sot do të kemi shumë gjëra për të diskutuar. Dhe dua t’ua kujtoj të gjithëve se politika jonë e jashtme është e përqendruar vetëm te interesi kombëtar i Shteteve të Bashkuara të Amerikës – te mbrojtja e vendit tonë, si në aspektin ushtarak dhe të sigurisë, ashtu edhe në sigurinë tonë ekonomike dhe gjallërinë e ekonomisë, sovranitetin dhe të ardhmen tonë.
Ne besojmë se Amerika duhet të udhëheqë botën dhe unë besoj se ne po e bëjmë këtë dhe se do të kemi një histori shumë të mirë për të treguar në lidhje me këtë. Megjithatë, udhëheqja amerikane duhet të jetë gjithmonë në shërbim të interesit amerikan. E them këtë sepse mendoj se, gjatë një periudhe kohore, në politikën tonë të jashtme e kemi humbur këtë fokus.
Realiteti është se politika jonë e jashtme, para së gjithash, duhet të jetë gjithmonë ajo që është në interesin kombëtar të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Dhe përcaktimi i interesit kombëtar shpesh kërkon që të marrim vendime pragmatike.
Ndonjëherë, në politikën e jashtme, zgjedhja nuk bëhet mes një vendimi të mirë dhe një vendimi të keq; bëhet mes dy zgjedhjeve jo ideale, dhe përpiqesh të përcaktosh se cila prej tyre është më e mira për Shtetet e Bashkuara dhe më pak e dëmshme për interesat tona. Kjo ndodh çdo ditë.
Thënë kjo, ne mbetemi superfuqia e vetme globale në botë – vendi më i fuqishëm në Tokë. Kemi ekonominë më të madhe; kemi ushtrinë më të fuqishme dhe më të frikshme që ka njohur ndonjëherë njerëzimi; dollari ynë mbetet monedha rezervë e botës; gjuha jonë përdoret gjerësisht në të gjithë botën për të kryer lloje të ndryshme biznesi dhe në shumë prej angazhimeve tona.
Por e gjithë kjo ka shumë pak vlerë nëse kjo fuqi nuk përdoret për të mbrojtur njerëzit që e kanë ndërtuar atë dhe njerëzit të cilët ajo fuqi duhet të mbrojë.
Gjithashtu ua kujtoj të gjithëve se Qeveria e Shteteve të Bashkuara nuk është bamirësi. Ne nuk jemi këtu për të luajtur rolin e punonjësit social. Ne jemi këtu për të fituar.
Jemi këtu për të fituar në emër të popullit amerikan dhe në emër të interesit kombëtar – për të fituar për vendin tonë, për popullin e Amerikës dhe për gjërat që janë të rëndësishme për të ardhmen tonë. Për këtë ekzistojmë.
Departamenti i Shtetit ekziston për të zbatuar politikën e jashtme të Shteteve të Bashkuara, si përmes diplomacisë ashtu edhe përmes ndihmës së huaj, në një mënyrë që i shërben interesit kombëtar dhe ndihmon popullin amerikan. Dhe kjo ka udhëhequr çdo vendim që është marrë që nga janari i vitit 2025.
Do t’ju jap një shembull të përsosur në hemisferën tonë perëndimore, një zonë për të cilën ky komitet dhe shumë prej anëtarëve të tij kanë argumentuar prej kohësh, ashtu si edhe unë, se është lënë pas dore dhe nuk i është kushtuar vëmendja e duhur.
Tani kemi në këtë hemisferë një koalicion prej më shumë se një duzinë vendesh mike, të cilat janë bashkuar për të punuar jo vetëm për çështjet e sigurisë që i kemi të përbashkëta, por edhe për prosperitetin ekonomik, të cilat ecin krah për krah.
Është një histori e jashtëzakonshme që, në thelb, me përjashtim të Nikaraguas, Kubës dhe sigurisht Venezuelës, e cila vazhdon të ketë disa probleme, si dhe Brazilit, që ndodhet në mes të një cikli zgjedhor, dhe në njëfarë mase edhe qeverisë aktuale në Kolumbi – të paktën presidenti ka qenë problematik – në përgjithësi, tani është një rajon i mbushur me aleatë të Amerikës, liderë miqësorë ndaj Amerikës dhe një drejtim politik miqësor ndaj Amerikës.
Natyrisht, tani duhet ta shndërrojmë këtë në veprime konkrete, pas 20 vitesh neglizhence, gjatë të cilave Kina dhe fuqi të tjera globale janë futur në hemisferën tonë perëndimore, në dëm jo vetëm të interesave kombëtare amerikane, por, sipas këndvështrimit tonë, edhe në dëm të popujve të këtyre vendeve.
Pra, këto janë arritje të rëndësishme dhe një prej tyre më gëzon veçanërisht.
Jam gjithashtu i kënaqur me mënyrën se si kemi transformuar ndihmën e huaj amerikane. Në çdo periudhë tranzicioni do të ketë vështirësi, por, në përgjithësi, nëse mendojmë se si programet që ekzistonin në të kaluarën po dështonin, modeli i vjetër duhej zëvendësuar.
Ndihma e huaj që vazhdon të ekzistojë tani po vihet nën drejtimin strategjik të Departamentit të Shtetit.
Pra, ne nuk po japim thjesht para; ne po kërkojmë gjithashtu rezultate konkrete. Nuk ka rëndësi vetëm se sa para shpenzon për një program, por nëse po merr rezultate prej tij.
Por ndihma po drejtohet gjithashtu duke pasur parasysh vizionin tonë strategjik. Kjo do të thotë se jemi në gjendje të ofrojmë ndihmë jo vetëm në të gjithë botën, por ta drejtojmë atë në mënyrë specifike te njerëzit që kanë më shumë nevojë dhe te ato vende në botë që janë më të rëndësishme për interesin kombëtar të Shteteve të Bashkuara.
Ky do të mbetet parimi ynë udhëheqës. Ky ka qenë parimi udhëheqës edhe në reformat tona.
Pra, dua vetëm të them se mund të futemi në shumë prej këtyre detajeve gjatë pyetjeve. Por thelbi është se e gjithë kjo, dhe shumë më tepër, pasqyron bindjen që përshkrova në fillim:
Politika e jashtme nuk mund të ndahet nga politika ekonomike, politika e kufijve, politika energjetike apo nga ndonjë prej fushave të tjera që janë thelbësore për interesin tonë kombëtar.
Një vend që nuk mund të ndërtojë anije, të prodhojë ilaçe, të kontrollojë imigracionin ose të sigurojë qasje në burime jetike, nuk mund të mbrojë popullin e tij, nuk mund të mbrojë interesat e tij dhe nuk mund të mbrojë mënyrën e tij të jetesës.
Prandaj, politika jonë e jashtme vazhdon të riorientohet rreth themeleve reale të fuqisë kombëtare.
Ky buxhet është, besoj, një tjetër hap në atë drejtim.
Natyrisht, anëtarët e Kongresit që merren me ndarjen dhe miratimin e fondeve do të kenë një rol shumë të madh në rezultatin përfundimtar të këtij buxheti. Ne nuk presim që, për herë të parë në historinë moderne, Kongresi thjesht ta marrë buxhetin tonë dhe ta miratojë ashtu siç është.
Presim që ai të kalojë nëpër reforma të konsiderueshme gjatë procesit dhe mezi presim të angazhohemi me ju, ashtu siç bëmë vitin e kaluar, për të hartuar në atë moment atë që ne besojmë se do të jetë një ligj shumë i mirë për shpenzimet publike.
