Masakra e Qafë-Valmirës/ Një nga krimet më të rënda të diktaturës

Shkëlqim LEPENICA

Sot mora pjesë ne takimin e organizuar ne Shpal te Mirdites për të kujtuar një nga krimet më të rënda të diktaturës komuniste.

Më 17 gusht 1949, në Qafë-Valmirë, 14 burra u ekzekutuan nga regjimi komunist.

Qafë-Valmiri nuk ishte thjesht një ekzekutim.

Ishte një akt terrori politik.

Ishte mesazhi i një regjimi që donte t’i tregonte Mirditës dhe gjithë Shqipërisë se kush kundërshtonte pushtetin do të përballej me burgun, internimin ose vdekjen.

Diktatura komuniste nuk sundoi me votë.

Sundoi me frikë.

Nuk ndërtoi drejtësi.

Ndërtoi gjykime politike.

Nuk respektoi jetën.

E përdori shtetin për të ndëshkuar kundërshtarët.

Qafë-Valmiri është dëshmi e këtij mekanizmi kriminal.

Sot, pas më shumë se shtatë dekadash, kemi një pyetje që nuk mund ta shmangim:

Çfarë ka ndodhur me përgjegjësinë dhe kujtesën për këto krime?

Sepse është e pamjaftueshme të vendosësh një kurorë me lule një herë në vit dhe pastaj të heshtësh gjatë gjithë vitit.

Është e pamjaftueshme të thuash se “diktatura ishte e keqe”, ndërkohë që trashëgimia politike, institucionale dhe morale e atij sistemi ende nuk është përballur siç duhet me të kaluarën.

Këtu qëndron një prej plagëve më të mëdha të Shqipërisë postkomuniste:

Fatkeqesisht pasardhësit politikë dhe biologjik të atij sistemi janë sot pushtet, sillen njelloj si paraardhesit e tyre dhe bejen gjithckah per te mbuluar dhe harruar keto krime.

Një shoqëri demokratike ka të drejtë të kërkojë nga çdo forcë politike që të bëjë një ndarje të qartë dhe pa ekuivok me krimet e diktaturës.

Fatkeqësisht, në vend të një përballjeje të plotë me të kaluarën, ne kemi parë shpesh heshtje, relativizim, mungesë vullneti për zbardhjen e plotë të krimeve dhe përpjekje për ta zbehur kujtesën antikomuniste.

Kjo është e papranueshme.

Sepse një popull që harron viktimat e tij bëhet i pambrojtur përballë përsëritjes së historisë.

Prandaj sot, nga Qafë-Valmiri, duhet të ngrihet një thirrje e fortë:

Mos e mbuloni historinë!

Mos i relativizoni krimet!

Mos i trajtoni viktimat e komunizmit si një kapitull të bezdisshëm të së kaluarës!

Mos kërkoni që familjet e të pushkatuarve, të burgosurve dhe të internuarve të harrojnë atë që kanë vuajtur!

Mbi të gjitha:

Mos kërkoni të ndërtoni demokracinë duke fshehur krimet e diktaturës!

Ne Kërkojmë të zbardhjen dhe dënimin e krimeve te komunizmit.

Kërkojmë që plagët të mos mbulohen me gënjeshtra.

Sot, 14 emrat e Qafë-Valmirit janë më të fortë se heshtja.

Më të fortë se propaganda.

Më të fortë se çdo përpjekje për ta relativizuar diktaturën.

Mesazhi ynë është i qartë:

Qafë-Valmiri nuk harrohet!

14 viktimat nuk harrohen!

Krimet e komunizmit nuk harrohen!

Shqipëria nuk mund të jetë plotësisht demokratike për sa kohë që e kaluara e saj diktatoriale nuk njihet, nuk dënohet dhe nuk mësohet e vërteta e saj brez pas brezi.

Partia Demokratike lindi si forca politike që rrëzoi diktaturën komuniste dhe riktheu pluralizmin politik në Shqipëri. Për ne, nderimi i viktimave të komunizmit nuk është një detyrim politik i rastit, por një amanet moral. Ne do të vazhdojmë të mbrojmë të vërtetën historike dhe vlerat e lirisë, sepse demokracia ndërtohet mbi kujtesën dhe jo mbi harresën.

Ne përulemi me nderim sot para viktimave.

Ne kurrë nuk përulemi para ideologjisë që i vrau.

Nderim për 14 martirët e Qafë-Valmirit!

Nderim për të gjithë viktimat e diktaturës komuniste!

Lavdi kujtesës dhe të vërtetës!

Kurrë më diktaturë!

Kurrë më terror politik!

Kurrë më Shqipëri pa liri!