Gazeta RD
Nga Elona CASLLI
Ngjarja e fëmijës 3 vjeç me këmbën e thyer nga dhuna e ushtruar nga edukatorja dhe deklarata e Ministrisë së Arsimit dhe e Sportit që ka deklaruar se kopshti privat në fjalë është pa licencë, të vë pashmangshmërisht përballë pyetjes: Si ka mundësi që në këtë qytet policia persekuton një shitës ambulant me një tufë sallatë jeshile dhe është krejt e verbër para një biznesi privat në unazën e Tiranës që ushtron aktivitetin e tij në mënyrë krejt të paligjshme?!
Si ka mundësi që një kopsht privat pa licencë ndihet aq komod sa hap faqe reklame në rrjetet sociale?!
Dhuna e ushtruar ndaj një fëmije 3 vjeç në një kopsht privat (me ose pa licencë) tregon papërgjeshmërinë e strukturave shtetërore që jo vetëm nuk kanë monitoruar situatën, por e ka lënë në gjendje të lirë derisa kjo situatë të përshkallëzohej në këmbën e thyer të një fëmije 3 vjeç.
Ky nuk është rasti i parë i dhunës në kopshte private. Për t’i dhënë licencë një kopshti privat, ky i fundit duhet të plotësojë disa kushte duke u nisur që nga ambientet deri te shkollimi apo testet psikologjike të edukatoreve që do të përkujdesen për fëmijët.
Çdo prind i drejtohet një kopshti privat për një shërbim më cilësor dhe një përkujdesje të shtuar për fëmijën e tij. Çfarë merr ky prind në këmbim?! Një fëmijë me një këmbë të thyer dhe një deklaratë nga Ministria e Arsimit dhe e Sportit e cila pohon mbylljen e kopshtit.
Post Scriptum- Kopshti do të mbyllet, por a do të mbajë njeri përgjegjësi për ekzistencën e tij ndër vite?! Sa fëmijë janë dhunuar në këtë kopsht?!
