Dy fjalë për moderimin e protestës dhe integritetin e “mikrofonit”!

Nga Iva V.GRILLO

Sot pata rastin që midis folësve të tjerë të ndjek live fjalimin e aktorit të mirënjohur dhe aktivistit të palodhur, Mehdi Malkaj në protestën e përnatshme.
Si gjithnjë fjalët e tij të ndjera u përshkruan nga një fill i qartë atdhedashurie, thirrjeje për qëndresë dhe akuze të drejtëpërdrejtë ndaj regjimit Rama.
Mendoj se mjeshtri Malkaj duke mos qënë rishtar në as profesionin e aktorit, e as në pozicionin e aktivistit e di mirë vlerën e mesazhit që ka vendosur të japë…duke zgjedhur fjalën, kohën e kuvendin…kur i thonë.
Por duket se moderatorët e protestës apo mbajtësit e mikrofonit nuk mendojnë kështu…sepse pa u larguar mirë mjeshtri Malkaj, vendosin t’i vënë vulën fjalimit të tij duke e shoqëruar zbritjen e tij nga podiumi me thirrje që mjeshtri as nuk i bëri dhe ndoshta as i ka menduar.
Thirrjet kundër regjimit Rama shoqëruar vend e pa vend me thirrjet jakobine kundër kryetarit të opozitës (i cili gjithsesi ka dekada larg nga pushteti e plot vite që është nën lupën e drejtësisë së re, deri tani pa ndonjë rezultat të dukshëm) në mendimin tim gatuajnë një çorbë relativizuese që mban vetëm një erë: atë të manipulimit të opinionit dhe të lirimit të darës që duhet të qëndrojë shtrënguar rreth pushtetit.
Të njëjtën erë e ndjesi të japin edhe skuadriljet e rijoshave që enden me thirrje të tilla nëpër turmën e protestuesve, duke dashur t’i imponohen atyre me mesazhet e veta.
Pa u futur në detaje se kujt mund t’i interesojë ky diversion sepse besoj se përfituesit janë tashmë të qartë, po i kthehem edhe një herë moderimit dhe integritetit në përdorimin e mikrofonit në tubime të tilla.
Është jo vetëm një mungesë respekti, por edhe një shpërdorim i plotë i besimit të folësve, nëse atyre u vihen në gojë si refren apo garniturë, mendime, thirrje apo edhe zbukurime që ata nuk i kanë thënë.
Kjo vlen jo vetëm për mjeshtrin Malkaj, fjala e të cilit nuk ka nevojë për asnjë garniturë, por edhe për folësin më të zakonshëm që vendos të vërë fytyrën e zërin përpara popullit të vet … në mirëbesim.
Integriteti i çdokujt dallohet shumë nga mënyra e sjelljes kur i jepet një lloj pushteti.
Sot një “mikrofon” kërkon të imponojë e intimidojë… po nesër, nëse posedohet një medium më i fuqishëm se sa një “copë mikrofon”, çfarë mund të presim?! Dy fjalë për moderimin e protestës dhe integritetin e “mikrofonit”!
Sot pata rastin që midis folësve të tjerë të ndjek live fjalimin e aktorit të mirënjohur dhe aktivistit të palodhur, Mehdi Malkaj në protestën e përnatshme.
Si gjithnjë fjalët e tij të ndjera u përshkruan nga një fill i qartë atdhedashurie, thirrjeje për qëndresë dhe akuze të drejtëpërdrejtë ndaj regjimit Rama.
Mendoj se mjeshtri Malkaj duke mos qënë rishtar në as profesionin e aktorit, e as në pozicionin e aktivistit e di mirë vlerën e mesazhit që ka vendosur të japë…duke zgjedhur fjalën, kohën e kuvendin…kur i thonë.
Por duket se moderatorët e protestës apo mbajtësit e mikrofonit nuk mendojnë kështu…sepse pa u larguar mirë mjeshtri Malkaj, vendosin t’i vënë vulën fjalimit të tij duke e shoqëruar zbritjen e tij nga podiumi me thirrje që mjeshtri as nuk i bëri dhe ndoshta as i ka menduar.
Thirrjet kundër regjimit Rama shoqëruar vend e pa vend me thirrjet jakobine kundër kryetarit të opozitës (i cili gjithsesi ka dekada larg nga pushteti e plot vite që është nën lupën e drejtësisë së re, deri tani pa ndonjë rezultat të dukshëm) në mendimin tim gatuajnë një çorbë relativizuese që mban vetëm një erë: atë të manipulimit të opinionit dhe të lirimit të darës që duhet të qëndrojë shtrënguar rreth pushtetit.
Të njëjtën erë e ndjesi të japin edhe skuadriljet e rijoshave që enden me thirrje të tilla nëpër turmën e protestuesve, duke dashur t’i imponohen atyre me mesazhet e veta.
Pa u futur në detaje se kujt mund t’i interesojë ky diversion sepse besoj se përfituesit janë tashmë të qartë, po i kthehem edhe një herë moderimit dhe integritetit në përdorimin e mikrofonit në tubime të tilla.
Është jo vetëm një mungesë respekti, por edhe një shpërdorim i plotë i besimit të folësve, nëse atyre u vihen në gojë si refren apo garniturë, mendime, thirrje apo edhe zbukurime që ata nuk i kanë thënë.
Kjo vlen jo vetëm për mjeshtrin Malkaj, fjala e të cilit nuk ka nevojë për asnjë garniturë, por edhe për folësin më të zakonshëm që vendos të vërë fytyrën e zërin përpara popullit të vet … në mirëbesim.
Integriteti i çdokujt dallohet shumë nga mënyra e sjelljes kur i jepet një lloj pushteti.
Sot një “mikrofon” kërkon të imponojë e intimidojë… po nesër, nëse posedohet një medium më i fuqishëm se sa një “copë mikrofon”, çfarë mund të presim?!