Gazeta RD
Ylli ASLLANI
Sot me nderim të thellë, në ditëlindjen e saj përkujtojmë një nga legjendat simbol të qëndresës kundër diktaturës Musine Kokalari! Si gjirokastrit krenohemi me simbolin e sakrificës dhe shpirtit të lirë, mishërimin e dinjitetit dhe kurajos qytetare, krijuesen e talentuar, studjuesen e etnofolklorit dhe intelektualen e kullturuar, politikanen e emencipuar, disidenten e paharruar, atdhetaren përparimtare! Musineja ngelet përherë një thirrje ndërgjegjes kolektive, veprimit të përbashkët dhe kredos shqiptare. Me aktin flijues, dinjitetin njerëzor dhe idete e saj ajo po frymëzon në çdo kohë mbrojtjen e demokracisë, të lirisë, të drejtave dhe vlerave atdhetare. Musine Kokalari lindi ne Adana të Turqisë 18 Shkurt 1917 në një familje gjirokastrite dhe ndërroi jetë më 14 Gusht e internuar në Rreshen…. Vitet e qëndrimit të saj në burgjet e diktaturës dhe në internim flasin për shpirtin e saj të madh të qëndresës, revoltës dhe sakrificave e panumërta në emër të vlerave të patjetërsueshme të lirisë e demokracisë, të dinjitetit njerëzor dhe shpresës për një Shqipëri evropiane. Me focën e karakterit dhe dinjitetin e pashoq ajo përballoi terrorin e egër duke u konsideruar një nga legjendat simbol të qëndresës kundër diktaturës. Te nderuar miq! Do të doja që jetën e saj plot kalvare ta përmblidhja me vetë letrën e saj në Fundin e Jetës: “Njoha kulturën demoktratike, njoha tragjedinë e përmbysjeve të mëdha revolucionare. Njoha një Gjyq Special. Njoha 16 vjet burg dhe 22 vjet internim me përplasje andej këtej. Njoha punën e punëtorit me normë individe, njoha punën e krahut me normë kolektive në bujqësi e ndërtim. Njoha vetminë e vetkërkuar, shoqërinë e rastit në burg dhe gjithë ndryshimet që pasojnë nga ky tërmet i pandërprerë për të konsoliduar diktaturën e proletariatit. Nganjëherë them me vete se nuk fitova gjë që mbeta gjallë. Kam 38 vjet që nuk e di çdomethënë familje. Ndoshta do të ishte më mirë të kisha mbyllur sytë njëherë e përgjithmonë.Kështi merrnin fund edhe vuajtjet. me gjithë gjëndjen tragjike” Që harresa të mos bëhet errësirë, më mirë ndiz një qiri, se sa të mallkosh errësirën, do të thoshte dikur shqiptarja e madhe Nënë Tereza. Në këtë përvjetor të lindjes në nderim dhe përshpirtje të shpirtit të Musine Kokalarit po citoj një pjesë nga Lutja për viktimat e diktaturës shqiptare.:“… Të lutem o Zot që ata të kenë gjetur paqen pranë Teje, në amshim! Lutemi që çfarë ndodhi kurrë të mos përsëritet!”
