Rrëfimi i rrallë i Ronaldos nga kriza tek Mançester tek shpresa për një mbyllje madhështore në Botëror

Cristiano Ronaldo duket se ka një zemërim të madh me Manchester Unitedin dhe me të gjithë personat që e rrethojnë klubin.

Atij i mjaftuan goditjet, talljet dhe shënjestrimet që i janë bërë gjatë muajve të fundit. Ka ardhur nga media, trajnerët e tij, bashkëlojtarët dhe madje edhe ish-shokët e skuadrës.

Mbi të gjitha, ai e kishte mungesën e respektit bazë që ai ndjen se i takon pasi fitoi 32 trofe, duke përfshirë pesë Topa të Artë, pesë Liga të Kampionëve, shtatë tituj të ligës në katër vende të ndryshme dhe një Kampionat Evropian me Portugalinë.

Ronaldo është golashënuesi më i mirë në historinë e futbollit dhe për shumkë konsiderohet edhe si më i miri i të gjitha kohërave. Ai është gjithashtu njeriu më i ndjekur në Instagram, metrika moderne e fuqisë së yjeve, dhe është gati të kalojë gjysmë miliardi ndjekës.

Por, tani ai ndihet i zemëruar dhe i pa respektuar dhe nuk do të heshtë më.

Ndërsa përgatitet të fluturojë në Katar për Kupën e Botës të tij të pestë – dhe pothuajse me siguri të fundit – ai dëshiron t’i sqarojë të gjitha.

Në një intervistë 90-minutëshe televizive për emisionin e Piers Morgan që është deri tani është intervista më shpërthyese që ai ka dhënë ndonjëherë për ndonjë medium rreth gjërave private të tij.

Ronaldo më në fund vendos rekord për atë që ai e quan “periudha më e vështirë e jetës sime”, si në aspektin profesional ashtu edhe në atë personal.

Ai thotë se ndihet i “tradhtuar” nga mënyra se si është trajtuar nga Manchester United, i mërzitur që është bërë një “dele e zezë” që fajësohet për gjithçka që ka shkuar keq në klub dhe beson se tani po e detyrojnë të largohet.

Në skuadër, ai ka pasur tre trajnerë në pak më shumë se një vit. Së pari, ish-bashkëlojtari i tij Ole Gunnar Solskjaer, i cili u shkarkua vetëm disa javë pasi Ronaldo u kthye, ai nuk ka asgjë tjetër veçse respekt.

Për dy të tjerët, Ralf Rangnick dhe trajnerin aktual Erik ten Hag, ai ka pak gjëra për të thënë.

Për Rangnick, i cili nuk kishte drejtuar një ekip futbolli për më shumë se një dekadë, ai thotë: “Nëse nuk je as trajner, si do të bëhesh strateg i Manchester United? As që kisha dëgjuar kurrë për të”.

Për Ten Hag, i cili e pezulloi Ronaldon muajin e kaluar për refuzimin e hyrjes si zëvendësues në minutën e fundit kundër Tottenhamit, ai thotë: “Unë nuk kam respekt për të, sepse ai nuk tregon respekt për mua. Nëse nuk keni respekt për mua, unë nuk do të kem kurrë respekt për ju”.

Sa i përket disa prej kritikëve të tij më të zhurmshëm, si një tjetër ish-shok tjetër i skuadrës, Wayne Rooney , i cili ka sulmuar publikisht Ronaldon për muaj të tërë dhe i ka kërkuar Unitedit që ta heqin qafe atë, ai ishte më i përmbajtur.

“Nuk e di pse më kritikon kaq keq, ndoshta sepse ai e përfundoi karrierën e tij dhe unë jam ende duke luajtur në nivel të lartë”, vazhdoi portugezi.

Më pas ai qesh dhe shton: “Nuk do të them se jam më i mirë se ai. E cila është e vërtetë”.

Në shtëpi, në prill, ai dhe partnerja e tij Georgina pësuan humbjen djalit të tyre gjatë lindjes, një tragjedi zemërthyese në të cilën motra binjake e djalit mbijetoi.

Në një farë mënyre, ai gjeti forcën për të vazhduar të luante, i nxitur pjesërisht nga mbështetja mahnitëse që mori nga tifozët e klubeve rivale si Liverpool, ku turma këndoi “You’ll Never Walk Alone” në minutën e shtatë (Ronaldo vesh numrin 7 në fanellën e tij) të ndeshjes së tyre të radhës në shtëpi.

Ai pranon: “Nuk e prisja kurrë ta shihja këtë”.

Ai dhe Georgina morën gjithashtu një telegram ngushëllimi nga familja mbretërore, e cila e mahniti dhe e preku në të njëjtën mënyrë.

Çuditërisht, ai ishte më pak i mbështetur nga klubi i tij, të cilin ai e akuzon për mungesë “empatie”, veçanërisht kur vajza e tij tre muajshe u shtrua në spital në korrik dhe ai nuk mund të kthehej në kohë për stërvitjet parasezonale sepse donte për të qëndruar me të.

Ronaldo thotë se zyrtarët e lartë në “Old Trafford” madje dyshuan tek ai kur ai shpjegoi pse nuk mund të kthehej, gjë që e bëri të ndihej “i lënduar” dhe “keq”.

“Unë ndoqa zemrën time”, thotë ai thjesht, duke trokitur në gjoks. “Ai (Sir Alex) më tha: ‘Është e pamundur që ju të shkoni në Manchester City’ dhe unë i thashë ‘në rregull, Shef”.

Në ndeshjen e tij të parë në Old Trafford, i ndryshe edhe si “Teatri i Ëndrrave”, ai shënoi dy gola në një fitore të madhe 4-1 ndaj Neëcastles, i brohoritur në tribuna nga Sir Alex dhe nëna ekstatike e Ronaldos që qante.

Tifozët delirantë të United brohorisnin “ Viva Ronaldo ” për orë të tëra pas ndeshjes.

Ndërsa shoku i tij i skuadrës Marcus Rashford shkroi atë natë në Twitter: “Sikur të mos ishte largua kurrë”.

Por, shumë shpejt, realiteti i ftohtë dhe i vështirë goditi. Ky ishte një Manchester United shumë i ndryshëm nga klubi që u largua për herë të parë në vitin 2009.

Ose më saktë, për zhgënjimin e tij, ishte njësoj, dhe nuk kishte vazhduar fare, dhe tani drejtohej nga ata që ai i percepton si njerëz inferiorë ndaj atyre që i drejtonin gjërat më parë.

Ai u trondit nga mungesa e përmirësimeve në mjediset e stërvitjes, nga pishina dhe palestra te kuzhina (ushqimi dhe dieta) dhe në teknologji.

“Përparimi ishte zero”, psherëtin ai. “Që kur Sir Alex u largua, unë nuk pashë asnjë evolucion në klub. Asgjë nuk kishte ndryshuar”, shtoi 37-vjerçari.

Dhe ai u trondit nga qëndrimi shpërfillës i shumë prej lojtarëve më të rinj, të cilët dukej se nuk kishin asnjë interes të mësonin mësimet që ai kishte nxjerrë në karrierën e tij madhështore.

Më e rëndësishmja, ai ishte i zhgënjyer kur zbuloi se, pas vitesh dështimi dhe stagnimi, United nuk mund të nënshkruante më lojtarët më të mirë të botës, duke e bërë shumë më të vështirë mundësinë e tyre për të fituar trofe të lartë.

“Unë mendoj se tifozët duhet ta dinë të vërtetën”, thotë ai. “Unë dua më të mirën për klubin. Kjo është arsyeja pse unë vij në Manchester United”.

“Por, ju keni disa gjëra brenda që nuk na ndihmojnë të arrijmë nivelin më të lartë si City, Liverpool dhe madje edhe tani  Arsenali. Një klub me këtë dimension duhet të jetë në majë të pemës për mendimin tim dhe për fat të keq nuk janë”.

Në qendër të pakënaqësisë së tij është se Ronaldo e urren humbjen dhe dëshiron të operojë në një mjedis fitues – të llojit që ai nuk beson se ekziston në United tani dhe mund të ketë nevojë për hapa drastikë për të rregulluar, duke përfshirë largimin e tij.

“Siç tha Picasso, duhet ta shkatërrosh për ta rindërtuar (citati i saktë i artistit ishte: ‘Çdo akt krijimi është fillimisht një akt shkatërrimi’) dhe nëse ata fillojnë me mua, nuk është një problem”, deklaron portugezi.

“Unë e dua Manchester Unitedin, i dua tifozët, ata janë gjithmonë në anën time. Mirëpo, nëse duan ta bëjnë atë ndryshe, duhet të ndryshojnë shumë, shumë gjëra”.

Sa për atë që Sir Alex mendon për situatën aktuale, Ronaldo thotë: “Ai e di më mirë se klubi nuk është në rrugën që meriton të jetë”.

“Ai e di. Të gjithë e dinë. Njerëzit që nuk e shohin këtë… është sepse nuk duan të shohin; ata janë të verbër”, vazhdon CR7.

Ronaldo nga fundi intervistës me Morgan tha se dëshiron të fitojë Kupën e Botës me Portugalinë dhe do të ishte një përmbyllje e madhërishme e karrierës së tij të ndritur. /Telegrafi/

About Redaksia

Check Also

Botërori Katar 2022, tribuna e çnderimit

Kupa e Botës që po zhvillohet në Gji është vetëm një ngjarje fasadë që fsheh …

Leave a Reply

Your email address will not be published.