Kryetari i PD, Sali Berisha, theskoi edhe njëherë tjetër se Partia Demokratike është partia e tolerancës.
Në fund të fjalës së tij gjatë takimit me koordinatorët e qarqeve, drejtuesit politik të rretheve dhe kryetarët e degëve të PD, Berisha u shpreh se, tipari kardinal i Partisë Demokratike është të pamundurat t’i bëjë të mundura!
Berisha: Shqiptarët e panë që, në qoftë se ka një tipar kardinal kjo parti është se, të pamundshmet i kthen në mundshme. Imagjinoni dhe pak, të mos i përsërisim gjërat, ku ishim para 3 vitesh dhe ku jemi sot. Çfarë etapash kaluam që, nuk i imagjinonim se do i kalonim dot, dhe ja ku jemi të gjithë. Dhe të sigurtë të jemi që fitoren e kemi përpara dhe varet kryekëput nga ne.
Kjo fitore varet, është në duart tona.
Po ua përsëris, për ta mbyllë këtë fjalë se, jemi dhe në një përvjetor të PD. Çdo demokrate e demokrat, po të kthejë kryet prapa dhe të thotë, të bëjë bilancin e kësaj partie, të pyesë: pse i realizoi kjo këto? Ju do gjeni, apo se çfarë është PD e vërtetë, mund të kishte edhe emër tjetër, ju do të gjeni, është parti e tolerancës.
Po të mos ishte parti e tolerancës, në 1991 ne i nxorëm armët kur përbysëm bustin. Por ne, nuk kapëm armët, ne forcën e argumentit.
Dhe po ua them këtu. Në qoftë se humbëm pothuaj të gjithë fshatin shqiptar, e humbëm, kishte shkallë i cili ishte në mjerimin më të madh, po kishte shkallë indoktrinimi të tmerrshme, në 1992 nuk mbeti fshat pa na votuar. Kjo është e vërteta.
Pse e them këtë? Këtë nuk duhet ta harrojmë ne, sepse në fund të fundit, pavarësisht çdo gjëje, një tufë vlerash janë ato që janë shpirti i një force politike. Këto kemi ne, tolerancën, dinjitetin, familjen, interesin kombëtar. Kaq.
Ne reduktohemi në këto vlera, por këto vlera kanë qenë forca jetike jetike e jona dhe do jenë forca jetike për sa kohë ne të mbetemi forcë kryesore politike. Ndaj dhe, të bashkoni çdo kontribut në PD. Nuk ke kurrë të drejtë të shkelmosh kontributin e një tjetri. Le të ketë gabuar! Mos u merr me gabimin, merru me kontributin.
Unë e kuptoj që, ka edhe në këtë rrugëtim 12-vjeçar, ka edhe që janë sistemuar, ose kanë vendosur bashkëpunim me regjimin. Se kurrë në kohëra nuk ka patur pak kolaboracionistë. Po sa janë ata? Shumë të paktë janë ata. Ua them unë ju.
Mos rrini me obsesione, ata janë shumë të paktë. Po pse na duhet ne kjo? Na duhet ne kjo. Shikoni, në pamje të parë mund të thotë kush: po, pse? Jo, kjo është kapitale.
Se, në qoftë se nuk bëjmë këtë ne, nuk bëjmë tjetrën, nuk krijojmë frontin me ata që nuk na kanë otuar, me ata që kanë votuar socialistët.
Këtu fillon. Prandaj thashë: cili është tipari ynë themelor. Toleranca. Ne jemi njerëz të tolerancës dhe njerëz të cilët iu afrohemi me tolerancë, me njerëzi çdo qytetari.
A ka sot, për ta mbyllë këtë fjalë, ua them me bindje të thellë. Nuk ka dallim më të madh se sa Shqiëpria e 1991 me Shqipërinë e 2025, por u rikujtoj një shkrim të një prifti polak, i cili vizitoi Shqipërinë në vitin 1991, dhe çfarë shkruan,
Shkruan: Këtu, thotë, unë kam vizituar vende të varfëra. Edhe citon: Po, në ato vende thotë, aty kishte një gjë thotë, dyqanet ishin plot, por para nuk kishte. Kurse në në këtë vend dyqanet ishin bosh.
Ne si jemi sot? Ne jemi me dyqane plot, por problemi është se nuk ka para. Problemi është se, dyqanet janë plot, por janë mollë e ndaluar.
A e patë ju atë fshatarin që kishte dalë buzë rrugës dhe shiste 3 shishe raki mani. Sa merr ti, i tha gazetari. Unë marr 70 euro, i tha. Po gruaja? Asnjë euro tha, s’merr gruaja.
Për atë, është e vërtetë ajo e priftit. Po nuk janë pak ata, janë shumë. Sepse, thashë edhe njëherë, janë 226 mijë pensionistë me pension të pjesshëm. Se janë pastaj të papunët, me një pagë qesharake, të gjithë me ndihmën ekonomike me një mbështetje qesharake.
Pra, të gjitha këto kërkojnë vetëm aftësinë tonë, përkushtimin tonë, njerëzinë tonë për t’i kapitalizuar dhe ëpr të krijuar frontin më të gjerë që ka patur ndonjëherë opozita nga viti 1991 gjer sot.
Ju falënderoj, unë këto kisha.
Gazeta RD