Gazeta RD
Media spanjolle “EL MOSTRADOR”, shkruan se përshkrimi që dha një nga agjentët e infiltruar kilianë që mori pjesë në hetimin kundër shtetasit shqiptar Viktor Gjini është i denjë për një skenar filmi. Sipas asaj që shpjegoi “AE1” (shkurt për “Agjenti i Fshehtë 1”) gjatë gjyqit kundër Gjinit, dy kinezëve dhe një peruani, në Gjykatën Penale të Vina del Mar-it, i pari i kishte treguar “se kishte trajnim ushtarak në vendin e tij, i fokusuar në fushën e inteligjencës, dhe ai (agjenti) mundi ta kuptonte se ishte e vërtetë, për shkak të ekspertizës që ka edhe vetë”, sipas aktgjykimit të dhënë më 19 qershorin e kaluar, me të cilin Gjini u dënua me 10 vite burg për trafikun e 98 kilogramëve kokainë.
“AE1” e dinte mirë për çfarë po fliste. Ai vetë, siç iu desh të shpjegonte para gjykatësve, ka 17 vite që punon në Departamentin e Inteligjencës dhe Hetimeve Policore Detare (Dipolmar, i Marinës). Bëhet fjalë për një specialist në inteligjencë detare, që është gjithashtu i diplomuar në fushën e drogës dhe narkotikëve në Policinë e Karabinierëve. Ka marrë trajnim nga DEA amerikane dhe gjithashtu është specializuar në Spanjë për krimin e organizuar. Për më tepër, ka dy diploma masteri dhe është duke përfunduar studimet në inxhinieri të tregtisë së jashtme.
Sipas shpjegimit të tij, “ky person (Gjini) kishte bërë një studim të avancuar tregu për territorin tonë, kishte një strukturë pritjeje në Roterdam” dhe ishte 100% i përkushtuar ndaj ‘punës’ së tij, ndaj “ishte i njohur në hotele me rojet e sigurisë, pyeste dhe informohej, dukej nga koha që qëndrova me të se kishte një aftësi të veçantë”. Madje, “AE1” rrëfeu se për të shkuar nga hoteli Ibis në Las Condes (ku qëndronte) deri te qendra tregtare Parque Arauco, Gjini “e bënte duke përdorur sistemin e rrjetës: numëronte sa blloqe ecte nga e djathta në të majtë, nga përpara mbrapa, dhe dinte të pozicionohej që nga vendi ku kishte nisur”.
Burime të tjera shpjeguan për El Mostrador se Gjini fliste në mënyrë të përsosur pesë ose gjashtë gjuhë, mes tyre edhe spanjishten, të cilën e kishte mësuar mirë kur ishte në burg në Peru, ku ishte akuzuar për trafikun e 140 kilogramëve kokainë. I lindur në Kosovë, ai zotëronte gjithashtu një pasaportë të Holandës, që ishte pikërisht destinacioni i drogës që ai synonte të dërgonte së bashku me një tjetër shqiptar, Bryan Dragoti, i cili nuk mundi të arrestohej.
Sipas “AE1”, Dragoti dhe një shqiptar i tretë i identifikuar vetëm si “Tito” (i cili më pas u arrestua në Evropë për një çështje tjetër) ishin financuesit e operacionit, që përfshinte një dërgesë të parë prej 100 kilogramësh klorhidrat kokainë nga Valparaíso drejt Roterdamit, të fshehur në zonën e ftohjes së një kontejneri, nga një total prej 500 kilogramësh që synonin të eksportonin.
Rasti merr rëndësi, pasi një raport i fundit i Bloomberg raportoi për atë që media e konsideron si “konsolidimin” e një prej grupeve kriminale më të rrezikshme në botë në Amerikën Latine: mafia shqiptare, emërtim me të cilin – shpjegon eksperti i krimit të organizuar Pablo Zeballos – përkufizohen në mënyrë të përgjithshme anëtarët e klaneve kriminale nga Serbia, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi, Kosova, Bosnja dhe Hercegovina dhe Shqipëria.
Megjithatë, ai thekson se “edhe pse uniformiteti etnolinguistik është elementi mbizotërues, nuk është i vetmi, pasi shpesh ata përdorin pasaporta nga vende të ndryshme evropiane, veçanërisht nga Spanja, ku janë vendosur prej vitesh”, ndër të tjera sepse “shqiptarët kanë një veçori shumë të veçantë: përshtaten shumë mirë me gjuhët amerikano-latine”.
Në këtë drejtim, ai shpjegon se për mafiozët rusë – për shembull – është shumë e vështirë të kuptojnë logjikën latine, por jo për ata që vijnë nga Ballkani Perëndimor, dhe pikërisht këtu qëndron rreziku i zgjerimit të tyre në vende të ndryshme, përfshirë edhe Kilin.
Lidhur me këtë, Zeballos thotë se “grupet kriminale që janë gjuhësisht, etnikisht ose kulturalisht shqiptare janë shqetësimi më i madh që kemi sot në Amerikën Latine, sepse ata janë partnerët operativë të mafies më të madhe në botë, që është ‘Ndrangheta, dhe sepse ata luajnë të njëjtin rol edhe për një tjetër organizatë të madhe kriminale italiane, që është Sacra Corona Puglia, e cila karakterizohet nga një aftësi unike për kontrollin e rrugëve, menaxhimin e korrupsionit, etj. Bëhet fjalë për organizata poli-kriminale që merren me disa lloje krimesh njëkohësisht dhe që tashmë janë shumë të pranishme në Amerikën Latine”, komenton ai.
Testimi i rrugës
Në fillim të vitit 2023, DEA amerikane njoftoi Dipolmar se “një organizatë me origjinë shqiptare po kërkonte të zgjeronte tregun e saj në Kili me qëllim eksportimin e substancave të paligjshme në ngarkesa kontejnerësh që niseshin përmes porteve tregtare të vendit tonë”. Një nga hetuesit detarë shpjegoi se organizata kishte lidhje me qytetarë kinezë dhe peruanë. Rasti iu raportua Zyrës së Prokurorit të Valparaísos, duke filluar hetimin.
Për këtë qëllim, Dipolmar dërgoi tre agjentë të fshehtë, të njohur me kodet “AE1”, “AE2” dhe “AE3”, të cilëve më vonë iu bashkua një agjent tjetër i fshehtë, që i përkiste OS-7 të karabinierëve.
Agjentëve të parë, Gjini u mburr se ishte ndaluar në Peru, duke pohuar se në kohën e arrestimit të tij atje, ai ishte paraqitur si agjent i DEA-s. Ai deklaroi gjithashtu se ishte i martuar me një avokate në Peru dhe se “ideja e tij ishte të hapte një rrugë të re nga Kili, pasi është e vështirë të nxjerrësh mallra nga Peruja, Argjentina dhe Brazili, ku ai tashmë ka një rrugë të vendosur. Kjo për shkak të disa faktorëve, siç është vjedhja e drogës në porte si Callao. Kjo është arsyeja pse Viktori preferoi të hapte një rrugë të re përmes Kilit, pasi është më e sigurt dhe kërkon më pak inspektim sesa në vendet evropiane”.
Një nga gjërat e para që Gjini u kërkoi miqve të tij të rinj (të supozuar) kilianë të bënin ishte të shihnin Valparaíson, por “ai donte ta shihte nga lart”. Kështu, ata shkuan në kodrën Artillería, në Paseo 21 de Mayo. “Në atë zonë, ka një pikë vrojtimi ku mund të shihni të gjithë portin e Valparaísos dhe terminalet e tij, duke ju lejuar të shihni nga një perspektivë tjetër qendrat e magazinimit, si silleshin mallrat dhe ku mbërrinin anijet nga jashtë”, tregoi një oficer detar në gjyq.
Shqiptari jo vetëm që u kujdes të kuptonte terrenin, por edhe të zbulonte se cilat ishin eksportet kryesore që niseshin nga portet, pas së cilës ai arriti në përfundimin se kontejneri që do të “kontaminohej” (ky ishte koncepti që ai përdori) me drogë duhet të mbante verë ose hekur, si fasadë.
